همایش آروین البرز MANJR 1 3 Nonprofit Organizations and Social Impact: Innovative Approaches for Sustainable Development سازمان‌های غیرانتفاعی و تأثیر اجتماعی: رویکردهای نوآورانه برای توسعه پایدار 31 52 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA شکوه سادات استادیار، دانشکده کارآفرینی، دانشگاه تهران، استان تهران، ایران. زهرا دانشجوی کارشناسی ارشد رشته مدیریت کارآفرینی، گرایش توسعه، دانشکده کارآفرینی، دانشگاه تهران، تهران، ایران کیمیا دانشجوی کارشناسی ارشد رشته مدیریت کارآفرینی، گرایش توسعه، دانشکده کارآفرینی، دانشگاه تهران، تهران، ایران مرتضی دانشجوی کارشناسی ارشد رشته مدیریت کارآفرینی، گرایش توسعه، دانشکده کارآفرینی، دانشگاه تهران، تهران، ایران 2025 04 21 Amidst the social and environmental challenges of today's world, social and non-profit organizations have emerged as one of the most important innovative tools for sustainable development. By focusing on solving social problems, eliminating inequalities, and creating positive changes in societies, these organizations play a significant role in ensuring public welfare and improving the quality of life. However, the survival and effectiveness of these organizations are strongly influenced by the social, economic, and institutional ecosystems of societies. The present article seeks to provide a comprehensive picture of the ecosystem of social organizations and attempts to introduce innovative approaches and successful hybrid models in this area. The main purpose of this article is to examine the factors that ensure the sustainability and innovation of social organizations. In this regard, the design of comparative models, the role of local ecosystems in the impact of social organizations, the importance of stakeholder institutions and networks, and social entrepreneurship education as an effective tool for improving the performance of these organizations have been analyzed. The results obtained show that organizations that have benefited from supportive ecosystems, including strong institutions, specific rules, and network collaborations, have been able to provide more innovations and have broader social impacts. Also, educational programs such as social entrepreneurship MBA courses have played a key role in empowering leaders and creating sustainable ecosystems. This article suggests that governments and other supporting institutions, by investing more in education and creating supportive infrastructure, play a more active role in strengthening the ecosystem of social organizations. In addition, promoting supportive policies and organizing network collaborations between different institutions can increase the social impact of these organizations and make them key actors in achieving the Sustainable Development Goals. The article also examines the role of hybrid models of social organizations, which simultaneously pursue financial and social goals. These models have shown to be most effective in ecosystems with stronger institutional support. Also, the impact of training and human resource development in organizations, especially in European countries, can be an effective model for other regions. Therefore, the article emphasizes that organizations should use innovative tools such as specialized training and building sustainable financial capacities in order to achieve their social and development goals. در میان چالش‌های اجتماعی و زیست‌محیطی جهان امروز، سازمان‌های اجتماعی و غیرانتفاعی به‌عنوان یکی از مهم‌ترین ابزارهای نوآورانه برای توسعه پایدار مطرح شده‌اند. این سازمان‌ها با تمرکز بر حل مسائل اجتماعی، رفع نابرابری‌ها و ایجاد تغییرات مثبت در جوامع، نقش بسزایی در تأمین رفاه عمومی و بهبود کیفیت زندگی ایفا می‌کنند. با این حال، بقا و تأثیرگذاری این سازمان‌ها به‌شدت تحت تأثیر زیست‌بوم‌های اجتماعی، اقتصادی و نهادی جوامع قرار دارد. مقاله حاضر به دنبال ارائه تصویری جامع از زیست‌بوم سازمان‌های اجتماعی است و تلاش می‌کند رویکردهای نوآورانه و مدل‌های ترکیبی موفق را در این حوزه معرفی کند. هدف اصلی این مقاله، بررسی عواملی است که پایداری و نوآوری سازمان‌های اجتماعی را تضمین می‌کنند. در این راستا، طراحی مدل‌های مقایسه‌ای، نقش زیست‌بوم‌های محلی در تأثیرگذاری سازمان‌های اجتماعی، اهمیت نهادها و شبکه‌های ذینفع و همچنین آموزش کارآفرینی اجتماعی به‌عنوان ابزار مؤثر برای ارتقاء عملکرد این سازمان‌ها مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. نتایج به‌دست‌آمده نشان می‌دهد سازمان‌هایی که از زیست‌بوم‌های حمایتی، شامل نهادهای قدرتمند، قوانین مشخص و همکاری‌های شبکه‌ای برخوردار بوده‌اند، توانسته‌اند نوآوری‌های بیشتری ارائه دهند و تأثیرات اجتماعی گسترده‌تری داشته باشند. همچنین برنامه‌های آموزشی همچون دوره‌های MBA کارآفرینی اجتماعی، در توانمندسازی رهبران و ایجاد زیست‌بوم پایدار نقش کلیدی ایفا کرده‌اند. این مقاله پیشنهاد می‌دهد که دولت‌ها و سایر نهادهای حمایتی، با سرمایه‌گذاری بیشتر بر آموزش و ایجاد زیرساخت‌های حمایتی، نقش فعال‌تری در تقویت زیست‌بوم سازمان‌های اجتماعی ایفا کنند. علاوه بر این، ارتقاء سیاست‌های حمایتی و تنظیم همکاری‌های شبکه‌ای میان نهادهای مختلف می‌تواند تأثیر اجتماعی این سازمان‌ها را افزایش دهد و آنان را به عاملان کلیدی در دستیابی به اهداف توسعه پایدار بدل سازد. در ادامه، مقاله به بررسی نقش مدل‌های ترکیبی سازمان‌های اجتماعی، که همزمان اهداف مالی و اجتماعی را دنبال می‌کنند، نیز می‌پردازد. این مدل‌ها نشان داده‌اند که در زیست‌بوم‌های دارای حمایت نهادی قوی‌تر، بیشترین کارایی را داشته‌اند. همچنین، تأثیر آموزش و توسعه منابع انسانی در سازمان‌ها به‌ویژه در کشورهای اروپایی، می‌تواند الگویی مؤثر برای سایر مناطق باشد. از این‌رو، مقاله تأکید دارد که سازمان‌ها باید از ابزارهای نوآورانه نظیر آموزش‌های تخصصی و ایجاد ظرفیت‌های مالی پایدار بهره گیرند تا بتوانند به اهداف اجتماعی و توسعه‌ای خود دست یابند. /downloadfilepdf/227187