<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?>
<ArticleSet>
  <Article>
    <Journal>
      <PublisherName>همایش آروین البرز</PublisherName>
      <JournalTitle>MANJR</JournalTitle>
      <Issn></Issn>
      <Volume>1</Volume>
      <Issue>4</Issue>
      <PubDate PubStatus="epublish">
        <Year>2025</Year>
        <Month>12</Month>
        <Day>14</Day>
      </PubDate>
    </Journal>

    <ArticleTitle>Evaluating innovative mechanisms for financing urban development projects with a focus on public-private partnerships, diversifying financial resources and their consequences on sustainable urban development</ArticleTitle>
    <VernacularTitle>ارزیابی سازوکارهای نوآورانه تأمین مالی پروژه‌های عمرانی شهری با تمرکز بر مشارکت عمومی‌خصوصی، تنوع‌بخشی به منابع مالی و پیامدهای آن بر توسعه پایدار شهری</VernacularTitle>
    <FirstPage>593</FirstPage>
    <LastPage>603</LastPage>
    <ELocationID EIdType="doi">10.22051/jera.2021.31891.2698</ELocationID>
    <Language>FA</Language>

    <AuthorList>
      <Author>
        <FirstName>اکبر</FirstName>
                <Affiliation>کارشناسی ارشد حسابداری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بوشهر. (کارشناسی امور فرهنگسرا)</Affiliation>
      </Author>
    </AuthorList>

    <PublicationType></PublicationType>

    <History>
      <PubDate PubStatus="received">
        <Year>2025</Year>
        <Month>12</Month>
        <Day>13</Day>
      </PubDate>
    </History>

    <Abstract>رشد شتابان شهرنشینی، گسترش نیازهای زیرساختی و افزایش انتظارات شهروندان از کیفیت خدمات عمومی، تأمین مالی پروژه‌های عمرانی شهری را به یکی از مهم‌ترین چالش‌های مدیریت شهری تبدیل کرده است؛ در شرایطی که محدودیت منابع بودجه‌ای دولت‌ها و ناپایداری درآمدهای سنتی شهرداری‌ها، پاسخگویی به این نیازها را با دشواری جدی مواجه ساخته است. در چنین بستری، بهره‌گیری از سازوکارهای نوآورانه تأمین مالی، به‌ویژه مشارکت عمومی&amp;ndash;خصوصی و تنوع‌بخشی به منابع مالی، به عنوان راهبردی کلیدی برای عبور از تنگناهای مالی و دستیابی به توسعه پایدار شهری مطرح شده است. هدف این مقاله، ارزیابی تحلیلی و انتقادی سازوکارهای نوین تأمین مالی پروژه‌های عمرانی شهری با تمرکز بر الگوی مشارکت عمومی&amp;ndash;خصوصی، راهکارهای ایجاد درآمد پایدار و بررسی پیامدهای مالی، حسابداری و نهادی آن‌ها بر تحقق توسعه پایدار شهری است. روش تحقیق از نوع مروری&amp;ndash;تحلیلی بوده و با اتکاء بر مطالعات و پژوهش‌های داخلی حوزه مالیه و مدیریت شهری، ابعاد نظری، اجرایی و حسابداری این سازوکارها مورد بررسی قرار گرفته است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که الگوی مشارکت عمومی&amp;ndash;خصوصی، در صورت وجود چارچوب‌های قانونی شفاف، ظرفیت نهادی کافی و نظام گزارشگری مالی دقیق، می‌تواند نقش مؤثری در انتقال ریسک، جذب سرمایه و ارتقای کارایی اجرای پروژه‌های عمرانی ایفا کند؛ با این حال، ثبت نادرست تعهدات بلندمدت و ضعف در نظارت مالی، خطر پنهان‌سازی بدهی‌ها و تضعیف پایداری مالی شهرداری‌ها را به همراه دارد. همچنین نتایج حاکی از آن است که تنوع‌بخشی به منابع مالی از طریق ابزارهای مبتنی بر ارزش زمین، مولدسازی دارایی‌های شهری و توسعه ابزارهای مالی نوین، بیشترین اثر را بر کاهش وابستگی به منابع ناپایدار و تقویت استقلال مالی شهرداری‌ها دارد. در مجموع، نتیجه‌گیری مقاله نشان می‌دهد که نوآوری در تأمین مالی، تنها در صورت هم‌راستایی با اصلاحات نهادی، ارتقای نظام حسابداری شهری و لحاظ شاخص‌های اقتصادی، اجتماعی و زیست‌محیطی، می‌تواند به عنوان پیشران توسعه پایدار شهری عمل نماید.</Abstract>
    <OtherAbstract Language="FA">رشد شتابان شهرنشینی، گسترش نیازهای زیرساختی و افزایش انتظارات شهروندان از کیفیت خدمات عمومی، تأمین مالی پروژه‌های عمرانی شهری را به یکی از مهم‌ترین چالش‌های مدیریت شهری تبدیل کرده است؛ در شرایطی که محدودیت منابع بودجه‌ای دولت‌ها و ناپایداری درآمدهای سنتی شهرداری‌ها، پاسخگویی به این نیازها را با دشواری جدی مواجه ساخته است. در چنین بستری، بهره‌گیری از سازوکارهای نوآورانه تأمین مالی، به‌ویژه مشارکت عمومی&amp;ndash;خصوصی و تنوع‌بخشی به منابع مالی، به عنوان راهبردی کلیدی برای عبور از تنگناهای مالی و دستیابی به توسعه پایدار شهری مطرح شده است. هدف این مقاله، ارزیابی تحلیلی و انتقادی سازوکارهای نوین تأمین مالی پروژه‌های عمرانی شهری با تمرکز بر الگوی مشارکت عمومی&amp;ndash;خصوصی، راهکارهای ایجاد درآمد پایدار و بررسی پیامدهای مالی، حسابداری و نهادی آن‌ها بر تحقق توسعه پایدار شهری است. روش تحقیق از نوع مروری&amp;ndash;تحلیلی بوده و با اتکاء بر مطالعات و پژوهش‌های داخلی حوزه مالیه و مدیریت شهری، ابعاد نظری، اجرایی و حسابداری این سازوکارها مورد بررسی قرار گرفته است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که الگوی مشارکت عمومی&amp;ndash;خصوصی، در صورت وجود چارچوب‌های قانونی شفاف، ظرفیت نهادی کافی و نظام گزارشگری مالی دقیق، می‌تواند نقش مؤثری در انتقال ریسک، جذب سرمایه و ارتقای کارایی اجرای پروژه‌های عمرانی ایفا کند؛ با این حال، ثبت نادرست تعهدات بلندمدت و ضعف در نظارت مالی، خطر پنهان‌سازی بدهی‌ها و تضعیف پایداری مالی شهرداری‌ها را به همراه دارد. همچنین نتایج حاکی از آن است که تنوع‌بخشی به منابع مالی از طریق ابزارهای مبتنی بر ارزش زمین، مولدسازی دارایی‌های شهری و توسعه ابزارهای مالی نوین، بیشترین اثر را بر کاهش وابستگی به منابع ناپایدار و تقویت استقلال مالی شهرداری‌ها دارد. در مجموع، نتیجه‌گیری مقاله نشان می‌دهد که نوآوری در تأمین مالی، تنها در صورت هم‌راستایی با اصلاحات نهادی، ارتقای نظام حسابداری شهری و لحاظ شاخص‌های اقتصادی، اجتماعی و زیست‌محیطی، می‌تواند به عنوان پیشران توسعه پایدار شهری عمل نماید.</OtherAbstract>

    <ObjectList>
      <Object Type="keyword">
        <Param Name="value">تأمین مالی شهری، مشارکت عمومی-خصوصی، توسعه پایدار، درآمد پایدار، ابزارهای نوین مالی</Param>
      </Object>
    </ObjectList>

    <ArchiveCopySource DocType="pdf">/downloadfilepdf/422114</ArchiveCopySource>
  </Article>
</ArticleSet>
