<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?>
<ArticleSet>
  <Article>
    <Journal>
      <PublisherName>همایش آروین البرز</PublisherName>
      <JournalTitle>MANJR</JournalTitle>
      <Issn></Issn>
      <Volume>1</Volume>
      <Issue>4</Issue>
      <PubDate PubStatus="epublish">
        <Year>2025</Year>
        <Month>12</Month>
        <Day>14</Day>
      </PubDate>
    </Journal>

    <ArticleTitle>Analyzing the efficiency of the planning system and allocation of financial resources in municipalities with an emphasis on optimizing the cost structure and improving the productivity of urban development projects</ArticleTitle>
    <VernacularTitle>تحلیل کارایی نظام برنامه‌ریزی و تخصیص منابع مالی در شهرداری‌ها با تأکید بر بهینه‌سازی ساختار هزینه‌ها و ارتقای بهره‌وری پروژه‌های عمرانی شهری</VernacularTitle>
    <FirstPage>681</FirstPage>
    <LastPage>692</LastPage>
    <ELocationID EIdType="doi">10.22051/jera.2021.31891.2698</ELocationID>
    <Language>FA</Language>

    <AuthorList>
      <Author>
        <FirstName>مهسا</FirstName>
                <Affiliation>کارشناسی ارشد حقوق خصوصی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بندرعباس. (کارشناس امور مالی سازمان فناوری اطلاعات و ارتباطات).</Affiliation>
      </Author>
      <Author>
        <FirstName>عبدالرسول</FirstName>
                <Affiliation>کارشناسی ارشد مدیریت مالی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کازرون. (رئیس اداره توسعه مدیریت و منابع سازمان فناوری اطلاعات و ارتباطات)</Affiliation>
      </Author>
    </AuthorList>

    <PublicationType></PublicationType>

    <History>
      <PubDate PubStatus="received">
        <Year>2025</Year>
        <Month>12</Month>
        <Day>13</Day>
      </PubDate>
    </History>

    <Abstract>نظام برنامه‌ریزی و تخصیص منابع مالی در شهرداری‌ها به عنوان هسته اصلی فعالیت‌های توسعه شهری، نقشی حیاتی در تحقق اهداف توسعه پایدار و تأمین خدمات عمومی ایفا می‌کند. این مقاله مروری تحلیلی با هدف ارزیابی عملکرد و شناسایی نقاط ضعف نظام مذکور در شهرداری‌های ایران تدوین شده است، با تمرکز ویژه بر بهینه‌سازی ساختار هزینه‌ها و ارتقای بهره‌وری در اجرای پروژه‌های عمرانی شهری. ساختار هزینه‌های غیربهینه و وابستگی شدید به منابع ناپایدار، کارایی تخصیص منابع را به شدت تحت تأثیر قرار داده و اجرای موفقیت‌آمیز طرح‌های توسعه‌ای را با چالش مواجه ساخته است. روش پژوهش حاضر مبتنی بر تحلیل اسنادی و مروری جامع بر ادبیات تخصصی در حوزه مدیریت مالی و برنامه‌ریزی شهری بوده و چارچوب‌های نظری مرتبط با کارایی، بهره‌وری و بودجه‌ریزی شهرداری‌ها مورد واکاوی قرار گرفته است. یافته‌های این مرور نشان می‌دهد که فقدان ارتباط سیستمی میان برنامه‌ریزی استراتژیک و بودجه‌ریزی عملیاتی، همراه با ضعف در فرآیندهای نظارتی و ارزیابی عملکرد، منجر به تخصیص منابع در مسیرهای غیربهینه و کاهش بازده سرمایه‌گذاری‌های شهری شده است. همچنین، عدم توسعه کافی درآمدهای پایدار و اتکای مفرط به منابع عوارضی و غیرمستمر، انعطاف‌پذیری مالی شهرداری‌ها را کاهش داده است. نتیجه‌گیری مقاله بر لزوم بازنگری اساسی در مکانیزم‌های برنامه‌ریزی مالی، تمرکز بر مدیریت هزینه‌های جاری، و اجرای مدل‌های کارآمد تخصیص منابع مبتنی بر عملکرد تأکید دارد تا از این طریق، بهره‌وری پروژه‌های عمرانی افزایش یافته و پایداری مالی شهرداری‌ها تضمین گردد.</Abstract>
    <OtherAbstract Language="FA">نظام برنامه‌ریزی و تخصیص منابع مالی در شهرداری‌ها به عنوان هسته اصلی فعالیت‌های توسعه شهری، نقشی حیاتی در تحقق اهداف توسعه پایدار و تأمین خدمات عمومی ایفا می‌کند. این مقاله مروری تحلیلی با هدف ارزیابی عملکرد و شناسایی نقاط ضعف نظام مذکور در شهرداری‌های ایران تدوین شده است، با تمرکز ویژه بر بهینه‌سازی ساختار هزینه‌ها و ارتقای بهره‌وری در اجرای پروژه‌های عمرانی شهری. ساختار هزینه‌های غیربهینه و وابستگی شدید به منابع ناپایدار، کارایی تخصیص منابع را به شدت تحت تأثیر قرار داده و اجرای موفقیت‌آمیز طرح‌های توسعه‌ای را با چالش مواجه ساخته است. روش پژوهش حاضر مبتنی بر تحلیل اسنادی و مروری جامع بر ادبیات تخصصی در حوزه مدیریت مالی و برنامه‌ریزی شهری بوده و چارچوب‌های نظری مرتبط با کارایی، بهره‌وری و بودجه‌ریزی شهرداری‌ها مورد واکاوی قرار گرفته است. یافته‌های این مرور نشان می‌دهد که فقدان ارتباط سیستمی میان برنامه‌ریزی استراتژیک و بودجه‌ریزی عملیاتی، همراه با ضعف در فرآیندهای نظارتی و ارزیابی عملکرد، منجر به تخصیص منابع در مسیرهای غیربهینه و کاهش بازده سرمایه‌گذاری‌های شهری شده است. همچنین، عدم توسعه کافی درآمدهای پایدار و اتکای مفرط به منابع عوارضی و غیرمستمر، انعطاف‌پذیری مالی شهرداری‌ها را کاهش داده است. نتیجه‌گیری مقاله بر لزوم بازنگری اساسی در مکانیزم‌های برنامه‌ریزی مالی، تمرکز بر مدیریت هزینه‌های جاری، و اجرای مدل‌های کارآمد تخصیص منابع مبتنی بر عملکرد تأکید دارد تا از این طریق، بهره‌وری پروژه‌های عمرانی افزایش یافته و پایداری مالی شهرداری‌ها تضمین گردد.</OtherAbstract>

    <ObjectList>
      <Object Type="keyword">
        <Param Name="value">کارایی مالی، برنامه‌ریزی شهری، تخصیص منابع، بهره‌وری پروژه‌های عمرانی، ساختار هزینه‌ها</Param>
      </Object>
    </ObjectList>

    <ArchiveCopySource DocType="pdf">/downloadfilepdf/422333</ArchiveCopySource>
  </Article>
</ArticleSet>
