همایش آروین البرز MANJR 1 4 2025 12 13 "Modeling the relationship between the development of smart urban transportation and improving the quality of life of citizens: the role of new technologies in traffic management and reducing pollutants" مدل‌سازی رابطه بین توسعه حمل‌ونقل هوشمند شهری و بهبود کیفیت زندگی شهروندان: نقش فناوری‌های نوین در مدیریت ترافیک و کاهش آلاینده‌ها 384 393 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA حجت اله کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی، گرایش بازاریابی، موسسه آموزش عالی خرد بوشهر. (سرپرست مدیریت پیشگیری و رفع تخلفات شهری). محمد رضا لیسانس مهندسی تولیدات گیاهی (زراعت) شهر کرد، (مدیر هماهنگی و نظارت بر امور خدمات شهری). 2025 12 11 The development of urban intelligent transportation systems, as one of the most advanced approaches to traffic management in the era of digital transformation, plays a decisive role in improving the quality of life of citizens. Increasing traffic congestion, air pollution, high fuel consumption, and a worrying level of traffic accidents have forced cities to use new technologies. The aim of this study is to comprehensively analyze the mechanisms of the impact of intelligent transportation technologies on key indicators of quality of life and to present a coherent conceptual model to explain this relationship. The study method is a systematic review of the theoretical and empirical findings of international research in the field of ITS, and an attempt has been made to explain the key components of these systems in the form of three main axes of advanced traffic management, connected and autonomous vehicles, and mobility as a service (MaaS). Analysis of the findings shows that ITS technologies have significant effects on the well-being of citizens through three main intermediary paths, including increasing traffic efficiency, improving safety, and improving environmental performance. These technologies directly and indirectly improve the health, satisfaction, security, and peace of mind of citizens by reducing travel time, reducing unnecessary stops, optimizing traffic flow, reducing human errors, and reducing pollutant emissions. However, challenges such as large infrastructure costs, cybersecurity risks, privacy concerns, and the risk of creating a digital divide can limit the effectiveness of ITS. The final conclusion of the study emphasizes that realizing the positive effects of intelligent transportation requires a comprehensive, integrated, and city-centered perspective; a perspective that considers technology not as an end goal, but as a means to increase spatial justice, improve accessibility, reduce pollution, and increase the sustainable well-being of citizens. Finally, the proposed research model clearly outlines the causal path of the impact of ITS on improving the quality of life and can be a basis for future empirical research and urban policymaking. توسعه سامانه‌های حمل‌ونقل هوشمند شهری به‌عنوان یکی از پیشروترین رویکردهای مدیریت ترافیک در عصر تحولات دیجیتال، نقشی تعیین‌کننده در ارتقای کیفیت زندگی شهروندان ایفا می‌کند. افزایش تراکم ترافیک، آلودگی هوا، مصرف بالای سوخت و سطح نگران‌کننده حوادث رانندگی، شهرها را ناگزیر به بهره‌گیری از فناوری‌های نوین کرده است. هدف این پژوهش، تحلیل جامع سازوکارهای اثرگذاری فناوری‌های حمل‌ونقل هوشمند بر شاخص‌های کلیدی کیفیت زندگی و ارائه یک مدل مفهومی منسجم برای تبیین این رابطه است. روش مطالعه، مروری نظام‌مند بر یافته‌های نظری و تجربی پژوهش‌های بین‌المللی در حوزه ITS بوده و تلاش شده است اجزای کلیدی این سامانه‌ها در قالب سه محور اصلی مدیریت ترافیک پیشرفته، خودروهای متصل و خودران، و خدمات تحرک‌به‌عنوان‌خدمت (MaaS) تبیین شود. تحلیل یافته‌ها نشان می‌دهد که فناوری‌های ITS از طریق سه مسیر میانجی اصلی شامل افزایش کارایی ترافیک، ارتقای ایمنی و بهبود عملکرد زیست‌محیطی، اثرات قابل توجهی بر رفاه شهروندان دارند. این فناوری‌ها با کاهش زمان سفر، کاهش توقف‌های غیرضروری، بهینه‌سازی جریان حرکت، کاهش خطاهای انسانی و کاهش انتشار آلاینده‌ها، به‌طور مستقیم و غیرمستقیم موجب ارتقای سلامت، رضایتمندی، امنیت و آرامش روانی شهروندان می‌شوند. با این حال، چالش‌هایی همچون هزینه‌های کلان زیرساختی، مخاطرات امنیت سایبری، نگرانی‌های مربوط به حریم خصوصی و خطر ایجاد شکاف دیجیتال، می‌توانند اثربخشی ITS را محدود کنند. نتیجه‌گیری نهایی پژوهش تأکید می‌کند که تحقق آثار مثبت حمل‌ونقل هوشمند مستلزم یک نگاه جامع، ترکیبی و شهرمحور است؛ نگاهی که فناوری را نه هدف نهایی، بلکه ابزاری برای افزایش عدالت فضایی، بهبود دسترسی‌پذیری، کاهش آلودگی و افزایش رفاه پایدار شهروندان در نظر می‌گیرد. در پایان، مدل پیشنهادی پژوهش مسیر علی اثرگذاری ITS بر ارتقای کیفیت زندگی را به‌صورت شفاف ترسیم کرده و می‌تواند مبنایی برای تحقیقات تجربی و سیاست‌گذاری‌های شهری آینده باشد. /downloadfilepdf/452586