همایش آروین البرز MANJR The role of guilds in strengthening the sustainability and innovation of local innovation ecosystems نقش اصناف در تقویت پایداری و نوآوری اکوسیستم های نوآوری محلی 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA الناز - While the innovation literature has largely focused on startups, technology companies, and academic institutions, the traditional but widespread role of “guilds” (associations, markets, guild clusters) in shaping and sustaining local innovation ecosystems remains under-explored. This article aims to theorize and test the mechanisms of guilds' role in the innovation ecosystem, examining how components such as guild social capital and the capacity to absorb digital infrastructure technology contribute to the creation and promotion of innovation. The research method is mixed: (1) Theoretical phase; building a conceptual model through a systematic literature review and Delphi sessions with industry experts and innovation elites; and (2) Experimental phase; studying 400 random samples of industries using a questionnaire measuring innovation and social capital, semi-structured interviews with industry leaders, and social network analysis to map interaction relationships. The results of this study showed that the relationships between corporate social capital, digital adoption, technology absorptive capacity, and corporate innovation are significantly different from classical theoretical expectations. Specifically, guild social capital had only a positive but very weak effect on digital adoption and technology absorptive capacity and failed to play a serious driving role in guild technological transformation. On the other hand, the findings of this study show that in the context of the studied industries, digitalization and the introduction of technology have not necessarily led to innovation and have even had an inhibitory effect in some cases. This issue could be due to superficial digitalization, lack of technological skills, lack of institutional infrastructure, and weak innovation culture. در حالی که ادبیات نوآوری به‌طور عمده بر استارتاپ‌ها، شرکت‌های فناور و نهادهای دانشگاهی تمرکز داشته است، نقش سنتی اما گسترده‌ی «اصناف» (اتحادیه‌ها، بازارها، خوشه‌های صنفی) در شکل‌دهی و پایدارسازی اکوسیستم‌های نوآوری محلی همچنان کمتر بررسی شده است. این مقاله با هدف نظری‌سازی و آزمون مکانیسم‌های نقش‌آفرینی اصناف در اکوسیستم نوآوری، بررسی می کند که اجزایی چون سرمایه اجتماعی صنفی، ظرفیت جذب فناوری زیرساخت‌های دیجیتال را در خلق و ترویج نوآوری لحاظ می‌کند. روش پژوهش ترکیبی است: (۱) فاز نظری؛ ساخت مدل مفهومی از طریق مرور نظام‌مند ادبیات و جلسات Delphi با خبرگان صنفی و نخبگان نوآوری؛ و (۲) فاز تجربی؛ مطالعه 400 نمونه تصادفی اصناف با استفاده از پرسشنامه سنجش نوآوری و سرمایه اجتماعی، مصاحبه‌ی نیمه‌ساختاریافته با رهبران صنفی، و تحلیل شبکه‌های اجتماعی برای نگاشت روابط تعاملاتی. نتایج این پژوهش نشان داد که روابط میان سرمایه اجتماعی صنفی، پذیرش دیجیتال، ظرفیت جذب فناوری و نوآوری صنفی با انتظارات نظری کلاسیک فاصله معناداری دارد. به‌طور مشخص، سرمایه اجتماعی صنفی تنها اثر مثبت اما بسیار ضعیفی بر پذیرش دیجیتال و ظرفیت جذب فناوری داشت و نتوانست نقش محرک جدی در تحول فناورانه اصناف ایفا کند. از سوی دیگر،یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد که در بستر اصناف مورد مطالعه، دیجیتالی‌شدن و ورود فناوری الزاماً به نوآوری منجر نشده و حتی در مواردی اثر بازدارنده داشته است. این مسئله می‌تواند ناشی از دیجیتالی‌سازی سطحی، فقدان مهارت‌های فناورانه، نبود زیرساخت‌های نهادی و ضعف فرهنگ نوآوری باشد. /downloadfilepdf/519243