هدف اصلی این پژوهش بررسی رابطه ویژگی های فردی و رفتاری حسابرسان با قابلیت تشخیص تقلب حسابرسان و شناسايي جنبه هاي مختلف مكتب ترديد گرايي به منظور تعيين تاثير آن بر بهبود كيفيت حسابرسي و ايجاد اطمينان از صورت هاي مالی می باشد. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر شیوه پژوهش، توصیفی-پیمایشی و با در نظر گرفتن معیار زمان، مقطعی است. جامعه آماری این پژوهش شامل حسابرسان شاغل در سازمان حسابرسی و موسسات حسابرسی معتمد مستقر در تهران می باشند ، شامل مدیر ، شریک و سرپرست است. که با استفاده از فرمول کوکران و به روش تصادفی ساده با تخصیص متناسب 120 نفر بعنوان نمونه آماری انتخاب شدند . جهت گردآوري داده ها از هر دو روش کتابخانه ای و میدانی استفاده گردید . داده های بخش نظری و پیشینه با مطالب کتب ، مقالات و پایان نامه ها انجام و در بخش میدانی نیز به منظور گردآوری داده ها از ابزار پرسشنامه استاندارد هارت (2010) بر اساس طیف پنج درجه ای لیکرت استفاده شده است و به منظور حصول اطمینان از روایی و پایایی پرسشنامه از بار عاملی گویه ها، آلفای کرونباخ ، پایایی ترکیبی، میانگین واریانس استخراج شده و ریشه دوم میانگین واریانس استخراج شده (معیار فورنل و لارکر) استفاده شد و جهت تجزیه و تحلیل از آزمون آماري کمترین مربعات جزیی Smart PLS استفاده شد. نتایج تحقیق حاضر نشان داد که بین ویژگی های فردی و رفتاری حسابرسان (ذهن پرسشگر، جستجوی دانش ، تعلیق در قضاوت، اعتماد بین فردي ، اعتماد به نفس ، خودرای بودن) با قابلیت تشخیص تقلب صورت های مالی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد.

ذهن پرسشگر جستجوی دانش تعلیق در قضاوت تفاهم بین فردی اعتماد به نفس خودرای بودن تقلب.