امروز : چهارشنبه، ۱۵ بهمن ۱۴۰۴
نمایه سازی در پایگاه اطلاعات علمی جهاد دانشگاهی

نقش روابط عمومی شهرداری در جذب سرمایه‌گذاری شهری با تأکید بر الگوهای جغرافیای اقتصادی شهر
دوره 2، شماره 1، 1404، صفحات 140 - 153
نویسندگان : سيما برزه كار* 1، مسعود ملاح زاده 2، رقیه کارگر 3
1- كارشناسی جغرافيا - جغرافياي شهري، دانشگاه پيام نور بوشهر. (كارشناس اجتماعي - سازمان فرهنگي اجتماعي و ورزشي شهرداري بوشهر)
2- کارشناسی روابط عمومی، دانشگاه علمی کاربردی بوشهر. (مسئول دفتر- سازمان فرهنگي اجتماعي و ورزشي شهرداري بوشهر)
3- کارشناسی اقتصاد صنعتی، دانشگاه آزاد عالیشهر. (کارشناس امور اداری - شهرداری)
چکیده :
رشد و رقابت‌پذیری شهرها در شرایط کنونی اقتصاد جهانی، بیش از هر زمان دیگری به توان جذب سرمایه‌گذاری‌های شهری وابسته شده است؛ سرمایه‌گذاری‌هایی که می‌توانند زیرساخت‌ها، اشتغال، خدمات شهری و کیفیت زندگی شهروندان را به‌طور پایدار ارتقا دهند. در این میان، شهرداری‌ها به عنوان اصلی‌ترین نهاد مدیریت شهری، نقشی محوری در ایجاد بسترهای مناسب سرمایه‌گذاری ایفا می‌کنند و روابط عمومی شهرداری به‌عنوان بازوی ارتباطی و راهبردی مدیریت شهری، نقشی تعیین‌کننده در شکل‌دهی تصویر شهر، کاهش عدم قطعیت و هدایت جریان سرمایه دارد. هدف این مقاله، تبیین نقش روابط عمومی شهرداری در جذب سرمایه‌گذاری شهری با تأکید بر الگوها و مؤلفه‌های جغرافیای اقتصادی شهر است تا نشان دهد چگونه رویکردهای ارتباطی مبتنی بر مزیت‌های فضایی می‌توانند تصمیم‌گیری سرمایه‌گذاران را تحت تأثیر قرار دهند. روش پژوهش از نوع مروری ـ تحلیلی بوده و با استفاده از بررسی اسنادی و تحلیل محتوای مطالعات معتبر حوزه سرمایه‌گذاری شهری، جغرافیای اقتصادی و روابط عمومی شهرداری انجام شده است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که روابط عمومی اثربخش، از طریق مدیریت تصویر شهری، برندسازی مبتنی بر مزیت مکانی، شفاف‌سازی فرآیندهای اداری، تسهیل جریان اطلاعات و مدیریت ریسک ادراک‌شده، می‌تواند به‌طور قابل توجهی جذابیت محیط سرمایه‌گذاری شهری را افزایش دهد. همچنین نتایج بیانگر آن است که همسویی پیام‌های روابط عمومی با واقعیت‌های فضایی ـ اقتصادی شهر، از جمله خوشه‌های اقتصادی، زیرساخت‌ها و مزیت‌های مکانی، شرط اساسی جذب سرمایه‌های پایدار و هدفمند محسوب می‌شود. در نهایت، نتیجه‌گیری مقاله نشان می‌دهد که نهادینه‌سازی روابط عمومی استراتژیک و دانش‌محور در ساختار شهرداری، و یکپارچه‌سازی آن با سیاست‌های توسعه فضایی و اقتصادی، می‌تواند به‌عنوان یکی از ابزارهای کلیدی مدیریت شهری در مسیر تحقق توسعه پایدار و رقابت‌پذیری شهری ایفای نقش نماید.