گسترش روزافزون شهرنشینی و پیچیدگی‌های فزاینده مدیریت شهری، نیاز به تحولات بنیادین در ساختارها و فرآیندهای سنتی را بیش از پیش نمایان ساخته است. مفهوم شهر هوشمند به عنوان راهبردی نوین برای پاسخگویی به این چالش‌ها مطرح شده است که بر استفاده از فناوری‌های پیشرفته برای بهبود کیفیت زندگی شهروندان تاکید دارد. با این حال، تحقق اهداف این پارادایم نوین شهری تنها با تکیه بر زیرساخت‌های فیزیکی و فناورانه امکان‌پذیر نیست و نیازمند سرمایه‌های انسانی کارآمد، خلاق و سازگار با تغییرات سریع محیطی است. مقاله حاضر با هدف بررسی دقیق نقش شایستگی‌های نوظهور منابع انسانی در فرآیند تحقق و توسعه پایدار شهرهای هوشمند تدوین شده است. در این راستا، ابعاد مختلف مهارت‌های ادراکی، فنی، ارتباطی و مدیریتی مورد نیاز برای راهبری فرآیندهای نوین شهری تحلیل و ارزیابی شده است. نتایج این بررسی جامع نشان می‌دهد که تجهیز کارکنان و مدیران شهری به قابلیت‌های نوآورانه، توانایی حل مسائل پیچیده، انعطاف‌پذیری در برابر تغییرات فناوری و مهارت‌های رهبری مشارکتی، از الزامات اساسی برای گذار موفقیت‌آمیز از ساختارهای سنتی به سیستم‌های هوشمند شهری محسوب می‌شود. همچنین، استقرار سیستم‌های مدیریت استعداد، برنامه‌ریزی جانشین‌پروری و توسعه مداوم حرفه‌ای، نقش کلیدی در تضمین پایداری و کارایی این روند تحولی ایفا می‌کند. استقرار چارچوب‌های نوین شایستگی نه تنها بهره‌وری سازمانی را ارتقا می‌بخشد، بلکه زمینه را برای ایجاد محیط شهری پایدار، پاسخگو و شهروند محور فراهم می‌آورد.

شایستگی‌های نوظهور منابع انسانی شهرهای هوشمند توسعه پایدار مدیریت شهری.