هدف: در فضای رقابتی و پویای کسب‌وکار کنونی، سازمان‌ها برای دستیابی به مزیت رقابتی پایدار، نیازمند شناسایی سازوکارهای راهبردی هستند. هدف این پژوهش، تحلیل تأثیر شیوه‌های نوین مدیریت منابع انسانی (HRM) بر مزیت رقابتی پایدار با تأکید بر نقش میانجی نوآوری سازمانی است. روش‌شناسی: این مطالعه از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت، توصیفی–همبستگی است که با رویکرد مدل‌یابی معادلات ساختاری (SEM) انجام شده است. جامعه آماری شامل کارکنان و مدیران سازمان‌های بنیاد فرهنگی رضوی و مدارس تابعه مطالعه بود که با استفاده از فرمول کوکران، تعداد ۳۸۴ نفر به روش نمونه‌گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها، برای بررسی استاندارد شیوه‌های نوین HRM از پرسشنامه استاندارد کیچوت (2021) ، پرسشنامه نوآوری سازمانی اوگر یوزگت و همکاران (2015) و پرسشنامه مزیت رقابتی که توسط لی و همکارانش (2006) با طیف پنج‌درجه‌ای لیکرت بود. تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS و SmartPLS و با بهره‌گیری از آزمون‌های تحلیل عاملی تأییدی و روش بوت‌استرپ برای بررسی نقش میانجی صورت گرفت. یافته‌ها: نتایج آمار توصیفی حاکی از وضعیت مطلوب متغیرهای پژوهش در جامعه مورد مطالعه است. نتایج مدل‌سازی معادلات ساختاری نشان داد که شیوه‌های نوین مدیریت منابع انسانی تأثیر مثبت و معناداری بر نوآوری سازمانی و مزیت رقابتی پایدار دارد. همچنین، یافته‌ها نقش میانجی نوآوری سازمانی را در رابطه بین مدیریت منابع انسانی و مزیت رقابتی پایدار تأیید کرد؛ بدین معنا که نوآوری سازمانی به عنوان یک سازوکار حیاتی، بخشی از تأثیر شیوه‌های HRM بر مزیت رقابتی را میانجی‌گری می‌کند. نتیجه‌گیری: یافته‌ها مؤید آن است که سازمان‌ها با پیاده‌سازی نظام‌های کاری با عملکرد بالا ، می‌توانند ظرفیت‌های نوآورانه خود را ارتقا داده و از این طریق به برتری پایدار در بازار دست یابند. این پژوهش ضمن بسط ادبیات مدیریت استراتژیک، به مدیران پیشنهاد می‌کند که با تقویت مشارکت کارکنان در تصمیم‌گیری و همسو‌سازی نظام‌های پاداش با عملکرد نوآورانه، نوآوری سازمانی را به موتور محرک مزیت رقابتی خود تبدیل کنند.

مدیریت منابع انسانی مزیت رقابتی پایدار نوآوری سازمانی