این مقاله به بررسی جامع و تحلیلی نقش حیاتی هوشمندسازی فرایندهای مالی در شهرداری‌ها با تمرکز بر سه محور اصلی شفافیت، کاهش فساد اداری و ارتقاء کیفیت تصمیم‌گیری‌های مالی مدیران شهری می‌پردازد. نظام مالی شهرداری‌ها در ایران با چالش‌های ساختاری متعددی از جمله عدم شفافیت کافی، اتکاء به روش‌های سنتی و کاغذی، و آسیب‌پذیری در برابر تخلفات مالی روبرو است، مسائلی که کارایی و پاسخگویی نهادهای محلی را به شدت تحت‌الشعاع قرار داده است. هدف از این پژوهش مروری، تحلیل چگونگی تأثیر به‌کارگیری فناوری‌های نوین، هوش مصنوعی، و تحلیل کلان‌داده‌ها بر متحول ساختن این فرایندها و دستیابی به حکمرانی مالی کارآمدتر است. روش پژوهش حاضر، یک رویکرد مروری-تحلیلی است که با جمع‌آوری و ترکیب یافته‌های پژوهش‌های پیشین مرتبط با دیجیتالی‌سازی خدمات شهری و مدیریت مالی عمومی، به ارائه چارچوبی مفهومی برای درک اثرات هوشمندسازی مالی شهرداری‌ها می‌پردازد. یافته‌های این بررسی نشان می‌دهند که هوشمندسازی از طریق ایجاد ردیابی دقیق تراکنش‌ها، خودکارسازی انطباق با قوانین و ارائه گزارش‌های لحظه‌ای، به طور معناداری شفافیت را افزایش داده و فرصت‌های فساد را از بین می‌برد. همچنین، دسترسی به داده‌های غنی و تحلیلی، بنیان تصمیم‌گیری‌های مدیران را از حدس و گمان به شواهد مبتنی بر داده سوق می‌دهد، که نتیجه آن تخصیص بهینه منابع و افزایش کیفیت خدمات شهری است. در نهایت، نتیجه‌گیری مقاله بر لزوم پذیرش استراتژیک این تحولات دیجیتال توسط شهرداری‌ها تأکید دارد تا بتوانند به سمت درآمدهای پایدارتر و پاسخگویی حداکثری حرکت کنند.

هوشمندسازی مالی شفافیت شهرداری فساد اداری تصمیم‌گیری مالی حکمرانی شهری