مدیریت درآمدهای شهری یکی از بنیادی‌ترین ارکان اداره پایدار و کارآمد شهرهاست و شهرداری‌ها برای تحقق این امر نیازمند نظامی شفاف، دقیق و مبتنی بر فناوری هستند. با توجه به افزایش پیچیدگی‌های مالی در حوزه‌های مختلفی چون عوارض ساخت‌وساز، مالیات‌های محلی، بهای خدمات و بهره‌برداری از دارایی‌های شهری، روش‌های سنتی ثبت، محاسبه و وصول درآمد دیگر پاسخگوی نیازهای امروز مدیریت شهری نیستند. هدف این پژوهش مروری، تبیین نقش هوشمندسازی در افزایش شفافیت مالی و کاهش خطای انسانی در فرایندهای درآمدی شهرداری‌هاست؛ زیرا هوشمندسازی نه‌تنها به معنای دیجیتالی کردن فرم‌ها و اسناد نیست، بلکه یک بازطراحی کل‌نگر از گردش کار مالی، ساختار داده‌ها و نحوه تعامل با شهروندان را در بر می‌گیرد. روش پژوهش مبتنی بر بررسی تحلیلی مطالعات و تجربه‌های داخلی در حوزه مدیریت مالی شهری و مرور مدل‌های هوشمندسازی در بخش‌های درآمدی است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که استقرار سامانه‌های یکپارچه و خودکار، استفاده از داده‌های مکانی و سامانه‌های مالی برخط، خطاهای ناشی از محاسبات دستی، تأخیر در ثبت درآمدها، و عدم‌هماهنگی بین واحدهای مختلف سازمانی را به شکل چشمگیری کاهش می‌دهد. همچنین، هوشمندسازی باعث ایجاد شفافیت کامل در مسیر گردش مالی شده، امکان ردیابی تراکنش‌ها، مستندسازی دیجیتال و گزارش‌گیری دقیق را فراهم می‌کند و در نتیجه اعتماد شهروندان و نهادهای نظارتی را افزایش می‌دهد. نتایج نهایی حاکی از آن است که هوشمندسازی نه یک انتخاب فنی، بلکه ضرورتی استراتژیک برای دستیابی به درآمدهای پایدار، شفافیت مالی، و کارایی عملیاتی در شهرداری‌ها. این تحول می‌تواند زمینه‌ساز افزایش بهره‌وری، کاهش هزینه‌های مبادله، و ارتقای کیفیت حکمرانی شهری در ایران باشد.

هوشمندسازی درآمدهای شهری شهرداری شفافیت مالی خطای انسانی