مدیریت شهری در دهه‌های اخیر با چالش‌های فزاینده‌ای در زمینه تأمین مالی پایدار، افزایش هزینه‌های خدمات عمومی و ضرورت پاسخگویی شفاف به شهروندان مواجه شده است. در این میان، اطلاعات حسابداری به‌عنوان زیربنای نظام مدیریت مالی شهرداری‌ها، نقش تعیین‌کننده‌ای در کیفیت تصمیم‌گیری مدیران شهری و کارآمدسازی نظام درآمدی ایفا می‌کند. ضعف در استفاده تحلیلی از داده‌های حسابداری، اتکای بیش از حد به درآمدهای ناپایدار و نبود شفافیت مالی، از جمله عواملی است که عملکرد مالی بسیاری از شهرداری‌ها را با مخاطره مواجه ساخته است. هدف این مقاله، بررسی نقش اطلاعات حسابداری در بهبود فرآیند تصمیم‌گیری مدیران شهری و تبیین جایگاه آن در ارتقاء پایداری نظام درآمدی شهرداری‌ها با تأکید بر تجارب و ساختارهای مالی شهرداری‌های ایران است. روش تحقیق این پژوهش از نوع مروری ـ تحلیلی بوده و با استفاده از مطالعات کتابخانه‌ای، اسناد قانونی، استانداردهای حسابداری بخش عمومی و پژوهش‌های داخلی مرتبط با مدیریت مالی و درآمدهای شهری انجام شده است. در این راستا، مفاهیم نظری حسابداری بخش عمومی، حسابداری تعهدی، هزینه‌یابی بر مبنای فعالیت و بودجه‌ریزی مبتنی بر عملکرد مورد تحلیل قرار گرفته و نقش آن‌ها در فرآیندهای مالی شهرداری‌ها تبیین شده است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که به‌کارگیری اطلاعات حسابداری دقیق، به‌روز و مبتنی بر تعهدی، می‌تواند به شناسایی ظرفیت‌های بالقوه درآمدی، تعیین بهای تمام‌شده واقعی خدمات شهری، بهبود نظام بودجه‌ریزی و افزایش شفافیت مالی منجر شود. همچنین، نتایج حاکی از آن است که ادغام مفاهیم حسابداری صنعتی در مدیریت شهری، زمینه تصمیم‌گیری عقلایی‌تر، کاهش اتکای شهرداری‌ها به درآمدهای ناپایدار و افزایش پاسخگویی مالی را فراهم می‌سازد.

اطلاعات حسابداری تصمیم‌گیری مدیریتی مدیریت مالی شهری درآمدهای پایدار شهرداری شفافیت مالی