رشد شتابان شهرنشینی، پیچیدگی فزاینده پروژه‌های زیرساختی شهری و محدودیت منابع مالی و زمانی، ضرورت بهره‌گیری از رویکردهای نوین در طراحی و اجرای پروژه‌های عمرانی را بیش از پیش آشکار ساخته است. در این میان، مدلسازی اطلاعات ساختمان (BIM) به‌عنوان یک فناوری یکپارچه، نقش کلیدی در ارتقای کیفیت تصمیم‌گیری، هماهنگی بین ذی‌نفعان و بهینه‌سازی چرخه عمر پروژه‌های زیرساختی شهری ایفا می‌کند. مقدمه این پژوهش بر این فرض استوار است که چالش‌های رایج در پروژه‌های شهری نظیر دوباره‌کاری، افزایش هزینه‌ها، تأخیر در اجرا و ناهماهنگی بین بخش‌های مختلف، ریشه در ضعف سیستم‌های سنتی طراحی و مدیریت پروژه دارند. هدف اصلی این مقاله مروری، بررسی ظرفیت‌ها و کارکردهای BIM در بهینه‌سازی فرآیندهای طراحی و اجرا در پروژه‌های زیرساختی شهری و تبیین نقش آن در ارتقای بهره‌وری، پایداری و مدیریت یکپارچه پروژه‌ها است. روش تحقیق به‌صورت مروری و تحلیلی انجام شده و مبتنی بر بررسی و تحلیل مطالعات علمی و پژوهش‌های انجام‌شده در حوزه BIM، مدیریت پروژه‌های عمرانی و زیرساخت‌های شهری می‌باشد. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که استفاده از BIM موجب بهبود هماهنگی بین رشته‌های مختلف مهندسی، افزایش دقت در متره و برآورد، کاهش خطاهای اجرایی، بهینه‌سازی زمان‌بندی و ارتقای کنترل هزینه در پروژه‌های شهری می‌شود. همچنین نتایج بیانگر آن است که BIM با فراهم‌سازی بستر مناسب برای تحلیل‌های چندبعدی، امکان ارزیابی سناریوهای مختلف طراحی و اجرا را پیش از مرحله ساخت فراهم می‌سازد. در نهایت، نتیجه‌گیری مقاله حاکی از آن است که پیاده‌سازی نظام‌مند BIM در پروژه‌های زیرساختی شهری، نه‌تنها یک ابزار فناورانه، بلکه یک تحول مدیریتی محسوب می‌شود که می‌تواند زمینه‌ساز افزایش کارایی، شفافیت و پایداری در مدیریت شهری و اجرای پروژه‌های عمرانی باشد.

مدلسازی اطلاعات ساختمان (BIM) پروژه‌های زیرساختی شهری بهینه‌سازی طراحی و اجرا مدیریت یکپارچه پروژه توسعه پایدار شهری