شفافیت مالی در شهرداری‌ها به عنوان یکی از ارکان اساسی حکمرانی شهری مطلوب، نقشی تعیین‌کننده در ارتقای پاسخگویی و تقویت اعتماد عمومی شهروندان ایفا می‌کند. در سال‌های اخیر، افزایش حجم منابع و مصارف مالی شهرداری‌ها، گسترش پروژه‌های عمرانی و تنوع ابزارهای تأمین مالی، ضرورت دسترسی شهروندان به اطلاعات دقیق، به‌موقع و قابل فهم را دوچندان ساخته است. در چنین شرایطی، هرگونه ابهام یا عدم شفافیت در گزارشگری مالی می‌تواند به تضعیف اعتماد عمومی، کاهش مشارکت شهروندان و افزایش بدبینی نسبت به عملکرد مالی شهرداری‌ها منجر شود. هدف اصلی مقاله مروری حاضر، تحلیل و تبیین نقش شفافیت مالی در افزایش اعتماد عمومی نسبت به عملکرد مالی شهرداری‌ها با تمرکز بر ادبیات حسابداری مالی و مدیریت شهری در ایران است. روش پژوهش مبتنی بر مطالعه مروری و تحلیل نظام‌مند منابع علمی و پژوهش‌های داخلی مرتبط با نظام مالی شهرداری‌ها، گزارشگری حسابداری، درآمدهای پایدار و پاسخگویی مالی است. در این راستا، با بهره‌گیری از مطالعات انجام‌شده در حوزه حسابداری دولتی، مدیریت مالی شهری و اقتصاد شهری، ابعاد مختلف شفافیت مالی، سازوکارهای پاسخگویی و پیامدهای اجتماعی آن مورد بررسی و جمع‌بندی قرار گرفته است. یافته‌های این مطالعه نشان می‌دهد که شفافیت مالی از طریق کاهش عدم تقارن اطلاعاتی، بهبود کیفیت گزارشگری حسابداری، افشای روشن ساختار درآمدها و هزینه‌ها و تقویت نظارت عمومی، نقش مؤثری در افزایش اعتماد شهروندان ایفا می‌کند. همچنین نتایج حاکی از آن است که شهرداری‌هایی که از نظام‌های گزارشگری منسجم، استانداردهای حسابداری مناسب و حسابرسی مستقل بهره می‌برند، از سطح بالاتری از اعتماد عمومی و تمکین مالی برخوردارند. در جمع‌بندی می‌توان نتیجه گرفت که شفافیت مالی نه‌تنها یک الزام فنی و قانونی، بلکه یک راهبرد اجتماعی و مدیریتی برای ارتقای سرمایه اجتماعی و پایداری مالی شهرداری‌هاست. تقویت شفافیت در نظام مالی شهری، زمینه‌ساز افزایش اعتماد عمومی، بهبود عملکرد مالی و تحقق اهداف توسعه پایدار شهری خواهد بود.

شفافیت مالی اعتماد عمومی مدیریت مالی شهری پاسخگویی عملکرد شهرداری