تحولات اخیر در حوزه مدیریت مالی بخش عمومی، به‌ویژه در سطح مدیریت شهری، ضرورت بازنگری در ابزارها و سازوکارهای گزارشگری مالی شهرداری‌ها را بیش از پیش نمایان ساخته است. شهرداری‌ها به‌عنوان نهادهای محوری در اداره امور محلی و تأمین خدمات عمومی، با حجم بالایی از تراکنش‌های مالی، تعهدات اقتصادی و منابع درآمدی متنوع مواجه‌اند و کیفیت گزارشگری مالی آن‌ها نقش تعیین‌کننده‌ای در شفافیت، پاسخگویی و اعتماد عمومی دارد. در این میان، پراکندگی سامانه‌های مالی و اتکای تاریخی به سیستم‌های سنتی، موجب بروز نارسایی‌هایی در صحت، به‌موقعه بودن و یکپارچگی اطلاعات مالی شده است. از این‌رو، استقرار سیستم‌های اطلاعات مالی یکپارچه (IFMIS) به‌عنوان راهکاری نوین برای ارتقای کیفیت گزارشگری مالی شهرداری‌ها مورد توجه قرار گرفته است. هدف اصلی این مقاله، تبیین نقش و سازوکارهای اثرگذاری سیستم‌های اطلاعات مالی یکپارچه در بهبود مؤلفه‌های کیفی گزارشگری مالی شهرداری‌ها، شامل قابلیت اتکا، شفافیت، قابلیت مقایسه، فهم‌پذیری و پاسخگویی مالی است. پژوهش حاضر از نوع مروری–تحلیلی بوده و با استفاده از بررسی نظام‌مند ادبیات پژوهش در حوزه مدیریت مالی شهری، درآمدهای پایدار شهری و نظام‌های اطلاعات مالی بخش عمومی انجام شده است. داده‌های پژوهش از منابع معتبر داخلی استخراج و از طریق تحلیل مفهومی و تطبیقی، نقش یکپارچگی سیستمی در فرآیند تبدیل داده‌های مالی به گزارش‌های قابل اتکای مدیریتی و نظارتی تبیین شده است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که پیاده‌سازی IFMIS از طریق ایجاد پایگاه داده واحد، استانداردسازی فرآیندهای مالی، تقویت کنترل‌های داخلی سیستمی و کاهش خطاهای انسانی، زمینه ارتقای کیفیت گزارشگری مالی را به‌طور معناداری فراهم می‌سازد. همچنین، این سیستم‌ها با کاهش عدم تقارن اطلاعاتی، بهبود مدیریت درآمدهای پایدار و تسهیل انطباق با استانداردهای حسابداری بخش عمومی، پاسخگویی مالی شهرداری‌ها را تقویت می‌کنند. نتیجه‌گیری پژوهش حاکی از آن است که استقرار سیستم‌های اطلاعات مالی یکپارچه در شهرداری‌های ایران نه یک انتخاب فناورانه، بلکه ضرورتی راهبردی برای تحقق شفافیت مالی، پاسخگویی مؤثر و حکمرانی مطلوب شهری به شمار می‌رود که موفقیت آن مستلزم توجه هم‌زمان به ابعاد فنی، سازمانی و فرهنگی است.

سیستم‌های اطلاعات مالی یکپارچه گزارشگری مالی شهرداری شفافیت مالی کیفیت اطلاعات پاسخگویی عمومی