پژوهش حاضر به بررسی نقش حیاتی و تعاملی حسابداری مدیریتی و حسابداری پیمانکاری در ارتقاء فرآیندهای کنترل، نظارت و ارزیابی مالی پروژه‌های ساختمانی شهری می‌پردازد. با توجه به پیچیدگی‌های ذاتی این پروژه‌ها، اتکا به یک سیستم حسابداری منفرد—چه صرفاً قراردادی و چه مدیریتی—کافی نیست. هدف اصلی تحقیق، تعیین میزان بهبود در دقت پیش‌بینی مالی و کارایی نظارتی ناشی از ادغام سازوکارها و شاخص‌های هر دو حوزه، به‌ویژه بهره‌گیری از مدیریت ارزش کسب‌شده (EVM) در چارچوب گزارشگری پیمانکاری است. یافته‌ها به طور قاطع نشان دادند که ادغام منجر به افزایش چشمگیر شفافیت و قابلیت اطمینان در برآوردها می‌شود. در زمینه دقت پیش‌بینی هزینه نهایی (EAC)، روش ادغام شده انحراف نهایی را به میزان قابل توجهی کاهش داد (کاهش انحراف بیش از ۷۰ درصدی نسبت به روش سنتی). علاوه بر این، این ادغام توانست انحراف پیش‌بینی جریان نقدینگی ماهانه را به طور مؤثری کنترل کند، که این امر از نوسانات بودجه‌ای غیرمنتظره جلوگیری کرده و پایداری مالی پروژه را تضمین می‌نماید. در ارزیابی کلی عملکرد، پروژه‌هایی که از مدل ادغام شده استفاده کردند، بهبود قابل توجهی در شاخص عملکرد ترکیبی هزینه و زمان‌بندی کسب کردند. سرانجام نتیجه‌گیری می‌شود که همسوسازی اطلاعات حسابداری مدیریتی با چارچوب گزارشگری پیمانکاری یک ضرورت استراتژیک است تا اطمینان حاصل شود که نظارت بر پروژه‌های شهری نه تنها بر صحت هزینه‌های انجام شده متمرکز باشد، بلکه بر ارزش واقعی کسب شده و پیامدهای مالی بلندمدت آن نیز تأکید گردد.

حسابداری مدیریتی حسابداری پیمانکاری مدیریت ارزش کسب‌شده (EVM) کنترل مالی پروژه پروژه‌های ساختمانی شهری