مدیریت پسماند شهری به عنوان یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های زیست‌محیطی، مالی و اجتماعی در مسیر توسعه پایدار کلان‌شهرها شناخته می‌شود و اثرات عمیقی بر سلامت عمومی، منابع طبیعی و ساختار اقتصادی شهرداری‌ها پیدا کرده است. هدف اصلی این پژوهش، ارزیابی جامع تأثیرات استقرار نظام جامع مدیریت پسماند شهری (SWMS) بر بهبود کیفیت محیط‌زیست شهرها و کاهش هزینه‌های عملیاتی، با رویکردی مبتنی بر تحلیل اسنادی و تلفیق یافته‌های مطالعات معتبر داخلی و خارجی است. پژوهش حاضر ضمن مرور مبانی نظری مدیریت پایدار و مرور گسترده ادبیات مربوطه، اجزای اصلی نظام جامع مدیریت پسماند از جمله کاهش تولید، تفکیک از مبدأ، جمع‌آوری هوشمند و بهینه و همچنین فرآیندهای بازیافت و دفن نهایی را مورد تحلیل مفصل قرار داده است. یافته‌های مطالعات نشان می‌دهد پیاده‌سازی مؤثر این نظام نه تنها منجر به کاهش محسوس آلودگی‌های خاک، هوا و منابع زیرزمینی به سبب بهبود روش‌های دفن و پردازش می‌شود، بلکه با خلق درآمدهای جدید از طریق فروش مواد قابل بازیافت و کاهش هزینه‌های سنگین عملیات جمع‌آوری و دفع، به اصلاح ساختار اقتصاد شهری کمک می‌کند. همچنین تأکید ویژه بر نقش مشارکت فعال شهروندان و یکپارچه‌سازی فناوری‌های هوشمند و ارتباطی، به عنوان پیش‌شرط اصلی موفقیت، در بخش‌های مختلف مقاله مورد بررسی قرار گرفته است. نتیجه‌گیری این پژوهش بیان‌گر آن است که نظام جامع مدیریت پسماند، ستون اصلی پایداری محیطی و مالی شهرداری‌ها محسوب می‌شود و رویکرد هزینه-فایده بلندمدت و چندوجهی آن، ضرورت گذار از مدل‌های سنتی به سمت رویکردهای نوین را برجسته می‌سازد. تحقق این اهداف، مستلزم هم‌افزایی ذی‌نفعان، اصلاح ساختار سازمانی و سرمایه‌گذاری مستمر در آموزش و زیرساخت فناورانه است؛ بنابراین SWMS می‌تواند نقش استراتژیک در ارتقاء زیست‌پذیری شهری ایفا کند.

نظام جامع مدیریت پسماند پایداری شهری کیفیت محیط‌زیست هزینه‌های عملیاتی شهرداری تفکیک از مبدأ