پژوهش حاضر به بررسی عمیق و همه‌جانبه نظام کنترل داخلی در انبارهای شهرداری‌ها و تأثیر حیاتی آن بر بهبود کارایی کلی مدیریت شهری می‌پردازد. انبارهای شهرداری‌ها به عنوان قلب تپنده لجستیک و مدیریت منابع فیزیکی، نقش محوری در پشتیبانی از فعالیت‌های عمرانی، خدماتی و عملیاتی شهر ایفا می‌کنند؛ از این رو، ضعف در کنترل‌های داخلی این واحدها می‌تواند منجر به اتلاف منابع، افزایش هزینه‌های عملیاتی، فساد مالی و در نهایت کاهش اعتماد عمومی و ناکارآمدی در ارائه خدمات شهری شود. این مقاله با رویکردی تحلیلی و مبتنی بر ادبیات آکادمیک، ساختار نظری و چارچوب‌های مرجع کنترل داخلی، از جمله چارچوب کوسو (COSO)، را مبنا قرار داده و الزامات خاص محیطی حاکم بر سازمان‌های شهرداری را مورد توجه قرار می‌دهد. بخش قابل توجهی از تحلیل به شناسایی ریسک‌های ذاتی و عملیاتی مرتبط با نگهداری، توزیع و ثبت موجودی‌های متنوع شهرداری‌ها اختصاص یافته است؛ موادی نظیر مصالح ساختمانی، تجهیزات سنگین، لوازم مصرفی و اقلام فنی که هر یک نیازمند مکانیزم‌های کنترلی مجزا و دقیقی هستند. تمرکز ویژه‌ای بر شکاف‌های موجود بین رویه‌های نظری کنترل داخلی و اجرای عملی آن‌ها در ساختارهای بوروکراتیک شهرداری‌ها معطوف گردیده و موانع ساختاری، فرهنگی و فنی در مسیر پیاده‌سازی مؤثر این کنترل‌ها مورد واکاوی قرار گرفته است. همچنین، رابطه مستقیم بین استحکام نظام کنترل داخلی و شاخص‌های کلیدی کارایی مدیریت شهری، شامل سرعت پاسخگویی به نیازهای عملیاتی، شفافیت مالی و بهره‌وری در مصرف بودجه‌های عمومی، تشریح می‌شود. در نهایت، این پژوهش با تکیه بر بررسی مدل‌های نوین مدیریت زنجیره تأمین و بهره‌گیری از فناوری‌های دیجیتال نظیر سیستم‌های مدیریت انبار (WMS) و اینترنت اشیاء (IoT)، راهکارهایی عملیاتی برای تقویت پایه‌های کنترلی و ارتقای سطح پاسخگویی و کارایی در مدیریت انبارهای شهری ارائه می‌دهد تا از طریق بهبود این زیرساخت‌های حیاتی، شاهد تحول در عملکرد کلی سازمان شهرداری باشیم.

کنترل داخلی انبارداری شهرداری کارایی مدیریت شهری مدیریت موجودی ریسک‌پذیری سازمانی